MESHED-Dünyanın En Büyük Camisi

Kategori: Blog | 1

 

Meşhed’i dünyanın en büyük türbesi ve camisini gömek için seyahat planıma almıştım. Ama orada gösterişli bir yapıdan çok tanıştığım yüce gönüllü insanlar belleğimde kaldı.

Tahran’dan Meşhed’e giden 7.40 trenine atlayıp 6 kişilik kompartımanıma geçtim. Koltuklar rahatsızdı. Restorana geçeyim dedim. Yoktu. Yalnızca küçük bir mutfak ve yanında birkaç kompartıman boş bırakılmış yemek alanlar oturup orda yiyor. Neyse önce kahvaltı aldım. Tren görevlileriyle muhabbet kurdum. Böylelikle 11 saat boyunca boş kompartımanda rahat rahat seyahat ettim. Trene 600 000 Riyal (66 lira ) ödedim.

Meşhed’de couchsurfing sitesinden tanıştığım Hamed’in evine gittim. Hamed de fırsatını bulup ülkeyi terk etmek isteyen aydınlardan biriydi. 6 yaşındaki kızı İran’da büyüsün istemiyordu haklı olarak. O, eşi Mona ve sevimli kızları Venüs beni çok güzel ağırladılar. Birlikte öyle çok şey paylaştık ki onları hiç unutmayacağım. En çok da birlikte saatlerce oyunlar oynadığım küçük Venüs’ü…

Meshed’de onlarca kişi evlerinde kalmam için davet etti. Güzel yürekli insanlar her yerde var.

Hamed ve ailesi Hz. Hüseyin’i anma günü nedeniyle beni yakınlardaki köylerine götürüp oradaki bir camide yılda bir kaç kere yapılan ve çok lezzetli olan şule isimli yemeği ikram ettiler. Birlikte 150 km uzaklıktaki Nişabur’a gittik.  Hatta son gün başka arkadaşlarda kalacağım deyince bozuldular. O arkadaşlar Mehri ve Navid’ti. Türkiye’deyken mesajlaşmalarımızda ısrarla davet etmişler kıramamıştım. Karı koca fotoğrafçılardı ve bir ressam arkadaşlarının atölyesine davet etmişlerdi beni. İranlı sanat insanlarıyla tanışmanın keyifli olacağını düşünüp kabul ettim çok da iyi ettim. Birlikte Tus kentine gittik. Harika bir gün ve gece geçirdik. Müzisyen arkadaşlarıyla müzik yaptık. Kültür ve sanat üzerine tartıştık. Dans ettik.

İnsanların iyiliğinin yüceliğini buradan tasvir etmek zor olduğundan konumuza geçiyorum.

İmam Rıza 1200 yıl önce mezarının bulunduğu yerde suikast sonucu öldürülüyor. Bu nedenle bölgeye şehitler mertebesi anlamına gelen Meşhed adı veriliyor. İran’da şiilerin kabesi gibi görülen Meşhed’de Arbain gününe denk gelmiştim. Hazreti Hüseyin’in ölümünün 40. Günü anmasıydı bu. Binlerce kişi türbeye akın akın yürüyor, hazırladıkları koreografilerle anma gününü bir festivale dönüştürüyorlardı. Ellerindeki zincirleri kendilerine vurup Hz. Hüseyin’in çektiği acıyı hissetmek istiyorlardı.

Binlerce kişinin nasıl bir türbeye sığacağını düşünürken karşıma bir anıt mezardan çok muhteşem çinilerle bezenmiş bir şehir çıktı neredeyse. O kadar büyüktü ki binlerce kişi aynı anda ibadet edebiliyordu. Mezarın bulunduğu ana binanın çevresi yıllar içinde büyütülmüş, çok sayıda avlu ve salonu içeren dev bir ibadet mekanına çevrilmişti. İçeri fotograf makinesi ve çanta sokmak yasaktı. Sadece cep telefonlarınızla çekim yapabiliyordunuz .

Anma gününe denk geldiğim için kalabalıkta içeri girmek istemedim. Arkadaşım akşam manzarasının daha güzel olduğunu söylediği için türbe ziyaretimi sonraki güne bıraktım. Ertesi akşam gittiğimde gerçekten manzaranın muhteşem olduğunu gördüm. Altın gibi görünen herşey gerçek altındı. Her yeri aydınlatan güçlü ışıklar türbenin altın kubbesinde parlıyor. Kubbenin ihtişamına ortak oluyordu.

 

Bu kez içeri de girmiştim. Türbenin içi milyonlarca aynayla bezenmişti. Buranın dini bir anıt mezar olmadığını düşünebilsem sanki bir masal diyarında hissederdim kendimi. (Laf aramızda bir süre öyle de hissettim.)

Her santiminde dua edilen türbenin değişik odalarından geçerek mezarın bulunduğu bölüme geldim. Yüzlerce kişi altın ve gümüş işlemeli bir odacıkta bulunan tabutu görebilmek için adeta birbirini eziyordu. Burada fotoğraf tamamen yasaktı cep telefonumu her kaldırışımda ellerinde ucunda püsküllü değnekler bulunan görevliler elime vuruyordu (püskülle nazikçe vuruyorlar acımıyor. 🙂 ) o yüzden şansımı da fazla zorlamadan birkaç saniye görüntü bir kaç kare de fotoğraf çekebildim.

 

Meşhed’in içinde pek de görülecek başka bir yer yok. İstanbul’daki miniatürke’e benzeyen bir yer var ama gitmeye değmez içinde 15-20 tane minyatür var. Velhasılı bin küsür kilometreyi bir türbe görmek için mi kat ettin diye soracak olursanız tabi ki hayır. Burası zamanın en önemli bilim insanı ve şairlerinin yetiştiği yer. Nişabur’da Hayyam ve Attar’ın, Tus’ta Firdevsi ve Harun Reşit’in anıt Mezarları bulunuyor. Sonraki yazılarda Hayyamla sohbet edip Firdevsi’den efsaneler anlatacağım size.

Bu arada sosyal medyadan beni takip etmek isteyenler

instagram: birdunyaumut_

Facebook: bir dünya umut

Youtube: Bir Dünya Umut

Web: birdunyaumut.com

Adreslerinden bana ulaşabilirler

 

bu da Meşhed videosu keyifli seyirler

 

One Response

  1. Fatma cikse

    Sessizliktepesini bir kitapta okumuştum çok etkilenmiştim insanların cenazelerini nasıl akbabalara yem olarak bırakabildiklerine inanamamış tım gerçekten doğruymuş sana teşekkür ederim oraları görmüş oldum ellerine sağlık 😄

Bir Cevap Yazın