PUSHKAR-HİNDİSTAN KEŞMEKEŞİNE BİR MOLA

Kategori: Blog | 0

 

Pushkar’a gitmek için Mavi Şehir Jodhpur’dan 5 saatlik bir yolculukla önce Ajmer’e ulaşıyorsunuz. Sonrasında yerel otobüslerle 1 saatlik yolculuğunuz daha var.

Pushkar keşmekeş içindeki Hindistan’da bir nefes alma mekanı. Burası diğer yerlere göre çok daha sakin ve huzurlu. Toz toprak gürültü ve kalabalıktan kaçan binlerce turistin uğrak yeri. En çok da İsrailliler tercih ediyor burayı. (İsrailliler tercih ediyorsa bir bildikleri vardır.) Dağlar arasında kalmış sevimli bir kasaba burası. Zaten bütün yerleşim de şu fotoğraftan ibaret.

 

Öyle gezilecek pek bir yeri de yok. Küçük bir insan yapısı göletleri var. İnsanların kutsal saydığı bir yer. Etrafında çıplak ayakla gezebiliyorsunuz. Buranın en önemli yeri Brahma tapınağı. Söylediklerine göre dünyanın tek Brahma tapınağı buradaymış. Çok da ihitişamlı olmayan bir tapınak. Ayakkabılarınızı ve fotoğraf makinenizi dışarda bırakıyorsunuz. İçerde Hintler dışında Brahma’ya inanmış çok sayıda batılıyı da dua ederken gördüm.

Bir başka önemli tapınak da Brahma’nın karısına adanan Savitri Mata Tapınağı. Teleferikle çıkılan bir tepeye inşaa edilmiş. 600 merdiven tırmanmayı gözü yiyen yürüyebilir de. Ben hastalıktan yeni kurtulduğum için teleferiği tercih ettim. Gidiş dönüş 7 lira. Manzara güzel çevrenin doğasına ve şehire hakim bir tepe. Tapınakta bir şey yok küçük bir yer ama manzara ve orada sizi bekleyen maymunlar için gitmeye değer. Teleferikten indiğinizde onlarca maymun karşılıyor sizi. Bazıları şımarıkça elinizde yiyecek varsa hamle yapıyor almak için. Aman dikkat kaptırmayın.

 

Maymunlar ve yavruları çok sevimli görünüyorlardı. Manzarayı bırakıp uzun süre uzaktan akrabalarımızın davranışlarını seyre daldım. Tapınaktan gün doğumu izlemek de çok güzel oluyormuş. Ama sabah 6 da uyanıp 600 basamak çıkmayı gözüm yemedi.

Bunlar dışında pek de önemli olmayan bir kaç küçük tapınak ve bol bol çarşı pazar var. Özellikle alışveriş yapmayı sevenler bu pazarda kendini kaybedebilir. Çünkü gördüğünüz şehrin yarısı pazardan oluşuyor. Heryerde incik boncuk kumaş ve yerel giysiler satanlar. Burası adeta bir alış veriş cenneti.

İnsanların Phuskar’ı tercih etmesinin en önemli nedeni huzur demiştik. İkinci bir neden de gidenlerin keyif verici bazı maddelere kolayca ulaşıp rahatça tüketmeleri.  Özellikle Avrupa ve İsrail gençleri bu konuda çok hızlı.

Sokakta satılan taze sıkılmış meyve sularına bile isterseniz uyuşturucu madde ekleyebiliyorlar. Bu meyve sularının sadelerine Lasi, içinde uyuşturucu olana banglasi deniyor. Ancak menülerde special lasi olarak geçiyor. Bu özel içecek yaklaşık 7 liraya satılıyor.

Pushkar’da kaldığım hostelin adı da Madpackers idi. Neredeyse tüm duvarları bir sanat eseri inceliği ile elle yapılmış resimlerle doluydu. Bu kadar emeğe saygı duyulmaz da ne yapılır. Bu resimleri iki yerel ressam 7 yılda tamamlamış. Gerçekten göz alıcıydı….

Burada 3 gece fazla bile kaldım. Tembelliğe alıştırıyor. Şimdi yola çıkma zamanı. Beyaz şehir Udaipur’a doğru 6-7 saatlik bir yol beni bekliyor. Orada görüşmek üzere…

Bir Cevap Yazın